Facebook

GDP ไทยยังโต แต่ทำไมรู้สึกว่า “เงินหายเร็ว ร้านขายยาก งานไม่ค่อยขยับ”?

GDP ไทยยังโต แต่ทำไมหลายบ้านยังรู้สึกว่า “เงินหายเร็ว ร้านขายยาก งานไม่ค่อยขยับ”?

ตัวเลขเศรษฐกิจไทยไตรมาส 2/2569 มีภาพที่น่าสนใจมากครับ

GDP ไทยยังขยายตัว 1.9% จากปีก่อน และการลงทุนภาคเอกชนกลับโตแรงถึง 13.4% สูงที่สุดในรอบ 54 ไตรมาส

ฟังดูแล้วไม่น่าจะแย่

แต่ในเวลาเดียวกัน โรงงานใช้กำลังผลิตไม่ถึง 60% ธุรกิจเล็กกู้เงินยากขึ้น ผู้บริโภคระวังการใช้จ่าย และต้นทุนของผู้ประกอบการหลายกลุ่มกลับสูงขึ้นมาก

ทั้งหมดนี้ไม่ได้ขัดกันครับ

มันกำลังบอกว่า…

ประเทศไทยมีโอกาสใหม่กำลังเข้ามา แต่แรงส่งจากการเติบโตยังเดินทางมาไม่ถึงประชาชนและธุรกิจทุกกลุ่มพร้อมกัน

และนี่ต่างหากที่ควรเป็นโจทย์ใหญ่ของเศรษฐกิจไทยในช่วงต่อจากนี้

KM – Strategy: ความชัดเจนในเป้าหมายคือหัวใจของทุกสิ่ง

การบริหารที่มีทิศทาง ไม่ได้วัดจากจำนวนแผนและโครงการ แต่วัดจากความสามารถในการเลือก จัดลำดับ และรวมทรัพยากรไปสู่ผลลัพธ์ที่สำคัญที่สุด

ตอนที่ 10 (จีน) – มุมมองการศึกษาแบบองค์รวม

จีนมองการศึกษาเป็นส่วนหนึ่งของขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ บางที บทเรียนที่สำคัญที่สุดสำหรับไทยจึงไม่ใช่การหาเครื่องมือใหม่

แต่คือการทำให้เครื่องมือทั้งหมดที่เรามี

หยุดเดินคนละทิศ

แล้วกลับมาตอบคำถามเดียวกันว่า

ประเทศไทยต้องการสร้างขีดความสามารถอะไร
และระบบมหาวิทยาลัยของเรา
กำลังช่วยสร้างสิ่งนั้นจริงหรือไม่

ตอนที่ 9: จีนเริ่มถามใหม่ เมื่อระบบตำแหน่งวิชาการพาคนเก่งวิ่งผิดทาง

จีนไม่ได้เพียงลดการนับ SCI แต่กำลังปฏิรูปทั้ง ไม้บรรทัด–เส้นทางความก้าวหน้า–รางวัล–วิธีตัดสินคุณค่า ให้สอดคล้องกับธรรมชาติของงานมากขึ้น โดยนโยบายจีนผลักการประเมินแบบจำแนกตามสาขาและตำแหน่ง, peer review และ representative works และระบุไม่ให้ใช้จำนวน patent หรือดัชนีการ index/citation ของ paper เป็นเงื่อนไขง่าย ๆ ในการประเมินตำแหน่งอาจารย์.

ตอนที่ 8: Smart Education แบบจีน

จะทำอย่างไรให้เด็กที่เกิดต่างเมือง
อยู่ต่างพื้นที่
เรียนต่างโรงเรียน
มีโอกาสเข้าถึงทรัพยากรการศึกษาคุณภาพสูงมากขึ้น

ตอนที่ 7: จีนไม่ปล่อยให้การศึกษาผลิตคนแบบเดาอนาคต

ตลาดแรงงานไม่ได้หยุดรอให้มหาวิทยาลัยปรับหลักสูตร
วันนี้ AI เปลี่ยนงาน
โรงงานเปลี่ยนเป็น smart manufacturing
รถยนต์เปลี่ยนเป็น EV
พลังงานเปลี่ยน
สังคมสูงวัยขยายตัว
biomedicine เติบโต
และอาชีพใหม่เกิดเร็วกว่ารอบปรับหลักสูตรแบบเดิม
คำถามจึงไม่ใช่เพียงว่า
“หลักสูตรตอบตลาดแรงงานหรือไม่”
แต่คือ
**ประเทศมีระบบที่มองเห็นความต้องการของเศรษฐกิจเร็วพอ
และเปลี่ยนข้อมูลนั้นให้กลายเป็นคนได้เร็วแค่ไหน**

ตอนที่ 6: จาก Paper สู่ Production

จีนไม่ได้ถามแค่ว่า
มหาวิทยาลัยตีพิมพ์ได้มากแค่ไหน
แต่ถามว่า
ความรู้ที่ผลิตขึ้นมา
ถูกแปลงเป็นเทคโนโลยี ผลิตภัณฑ์ บริษัท และความสามารถของประเทศได้จริงหรือไม่

ตอนที่ 5: ประเทศจีน กับ Ranking ของมหาวิทยาลัย

จีนไม่ได้บอกให้ทุกมหาวิทยาลัย
ไปแข่ง Ranking เหมือนกันทั้งหมด
แต่สร้างเงื่อนไขให้บางมหาวิทยาลัย
และบางสาขายุทธศาสตร์
แข็งแรงพอที่จะขึ้นไปอยู่ในสนามโลก
และ *** จัดงบสนับสนุนอย่างเป็นระบบและได้สัดส่วน ***
นี่คือความต่างระหว่าง
การไล่อันดับ
กับการสร้างขีดความสามารถ

ตอนที่ 4: จีน กับ การออกแบบมหาวิทยาลัยที่ไม่เหมือนกัน

เราไม่ควรถามแค่ว่า
มหาวิทยาลัยไทยจะติดอันดับโลกมากขึ้นได้อย่างไร
แต่ควรถามว่า
ระบบมหาวิทยาลัยไทยกำลังสร้างอะไรให้ประเทศ
สร้างความรู้ระดับไหน
สร้างเทคโนโลยีอะไร
สร้างอุตสาหกรรมใด
สร้างคนกลุ่มไหน
สร้างโอกาสให้พื้นที่ใด
และลดช่องว่างของประเทศตรงไหน
ถ้าตอบไม่ได้
ต่อให้มีมหาวิทยาลัยจำนวนมาก
ประเทศก็อาจยังไม่ได้ระบบมหาวิทยาลัยที่ทรงพลัง

ตอนที่ 1: แนวคิดการศึกษาที่เน้นการสร้างชาติ (จีน)

# ตอนที่ 1 เรียนรู้แนวคิดการศึกษาของจีน ## จีนไม่ใช่แค่ให้การศึกษา ## แต่ “ตั้งการศึกษาอยู่บนแนวคิดการสร้างชาติ” หลายประเทศมีคำคล้ายกัน คุณภาพการศึกษาประกันคุณภาพมาตรฐานหลักสูตรการประเมินสถาบันการพัฒนากำลังคน แต่คำที่เหมือนกันไม่ได้แปลว่า “คิดเหมือนกัน” กรณีของจีนจึงน่าสนใจมาก เพราะจีนไม่ได้มองการศึกษาเป็นเพียงบริการสาธารณะหรือระบบที่ทำให้เด็กเรียนจนจบ แต่จีนมองการศึกษาเป็น**ระบบผลิตขีดความสามารถของชาติ** ━━━━━━━━━━━━━━━ ในเดือนมกราคม 2025จีนประกาศแผนการศึกษา 2024–2035

จาก QA สู่ Trustable Platform Ecosystem

มุมมองด้านการศึกษาประเทศ: Trustable Platform Ecosystem = ไม่ใช่แค่ฐานข้อมูลกลาง แต่คือระบบกลางที่ทำให้คุณภาพหลักสูตร ผลลัพธ์ผู้เรียน การประเมินภายนอก และการปรับปรุง เชื่อมกันจนตรวจสอบได้จริง

UNESCO & OECD กับ การศึกษาไทย

UNESCO, OECD และคำถามที่มหาวิทยาลัยไทยมักมองข้าม
“สิ่งที่เราทำทั้งหมด สร้างคุณค่าให้นักศึกษาจริงแค่ไหน?”

Thailand Insight: ไทย กับ OECD ใน 30 วินาที

🇹🇭 ทำไมคำว่า “OECD” ถึงสำคัญกับชีวิตคนไทยมากกว่าที่คิด?

OECD คืออะไร?

OECD ย่อมาจาก **Organisation for Economic Co-operation and Development**
หรือ **องค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา**

แต่ถ้าพูดให้เข้าใจง่ายภายใน 30 วินาที

OECD คือ “เวทีของประเทศที่ต้องการยกระดับระบบบริหารประเทศให้ได้มาตรฐานสากล”

ไม่ใช่แค่องค์กรเศรษฐกิจ

การดูแล Battery รถ EV อย่างถูกวิธี (อิงเจ้าพ่อ LFP: Jeff Dahn)

“แบต EV ไม่ได้กลัวการชาร์จ 100% เป็นครั้งคราว… แต่กลัว ‘ความเครียดสะสม’ มากกว่า”
และคำว่า “ความเครียด” ของแบตเตอรี่
ไม่ได้หมายถึงแค่ “ชาร์จเร็ว”
แต่มันรวมถึง:
🔥 ความร้อนจากการชาร์จ
🔥 อากาศภายนอกที่ร้อนจัด
🔥 การจอดรถตากแดด
🔥 การกดคันเร่งหนักบ่อย ๆ
🔥 การใช้ SoC สูงต่อเนื่อง
🔥 การปล่อยแบตต่ำมากบ่อย ๆ
ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่นักวิจัยอย่าง “Jeff Dahn” พยายามอธิบายมาหลายปีว่า…
“สิ่งที่ทำให้แบตเสื่อมเร็วที่สุด คือ การปล่อยให้แบตอยู่ในสภาวะเครียดทางเคมีและความร้อนนานเกินไป”

บทเรียน การปรับตัวขององค์กรญี่ปุ่น กับ จีนในปี 2026

นี่ไม่ใช่แค่ข่าวรถยนต์
แต่มันคือภาพเปรียบเทียบของ “โลกเก่า” กับ “โลกใหม่” Honda ประกาศยุติการขายรถยนต์ในเกาหลีใต้ภายในสิ้นปี 2026 แต่เรื่องที่สะเทือนกว่านั้น คือข่าวที่ Toshihiro Mibe ซีอีโอ Honda ไปดูโรงงานซัพพลายเออร์รถยนต์ในเซี่ยงไฮ้ เขาเห็นระบบผลิตที่เร็ว อัตโนมัติ และมีประสิทธิภาพสูง จนถึงขั้นพูดว่า “We have no chance against this.”

Scroll to Top